مقدمه
 جریان لیبرال مذهبی ایران با وقوف بر این حقیقت كه حركت در مسیری جدای از خط امام خمینی (ره) در ایران اسلامی همواره محكوم به انزوا بوده است، اكنون راه میان بر را برگزیده و با تغییر اصل صورت مسئله و در عوض توجیه بنیانهای لیبرالی اندیشه خود، به دنبال آن است كه از انقلاب اسلامی چهره ای لیبرالی بنمایاند و رهروان امروز اسلام ناب را عاملان چرخش در آرمانهای اصیل آن.
  مروری بر پروپاگاندای جریان حامی آشوبهای پس از انتخابات و تاكیدات این جریان مبنی بر تحریف آرمان های اولیه از سوی مسئولان نظام و نخبگان حامی آن و به تعبیر مهدی بازرگان ایجاد«حركت دوم» از جانب آنان، گواه تلاشی جدی در جهت مشروعیت سازی حركات لیبرالی است.
 البته در این تلاش، تبلیغات، هیاهو و تكرار مدعیات جای مباحث منطقی تاریخی و فكری را گرفته است و همان سان كه شاهد آن بودیم بازخوانی اركان اندیشه امام خمینی (ره) كه طبیعتا موضعی قاطع در برابر معارضان را شامل است تحریف چهره امام معرفی می گردد!
اما لیبرالیزه كردن وجهه انقلاب از سوی این جریان به برخورد تحریفی و گزینشی به بنیانگذار آن ختم نگشته و اصل انقلاب اسلامی را نیز مورد تعرض قرار داده است.